Imam Ahmad : 15242
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرًا سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ قَالَ كُنَّا نُخَابِرُ وَلَا نَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا حَتَّى زَعَمَ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهُ فَتَرَكْنَاهُ
Esan digu [Sufyan] esan; ['Amr] entzun dut [Ibn 'Umar] esaten; Behin mukhabarah egin genuen eta ikusi genuen ez zegoela arazorik, beraz [Rafi' bin Khadij] ziur zegoen Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ek debekatu zuela, horregatik utzi genuen.