Imam Ahmad : 15234
حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ جُبَيْرٍ مَوْلَى بَنِي سَلِمَةَ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّاسُ فِي رَمَضَانَ إِذَا صَامَ الرَّجُلُ فَأَمْسَى فَنَامَ حَرُمَ عَلَيْهِ الطَّعَامُ وَالشَّرَابُ وَالنِّسَاءُ حَتَّى يُفْطِرَ مِنْ الْغَدِ فَرَجَعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَقَدْ سَهِرَ عِنْدَهُ فَوَجَدَ امْرَأَتَهُ قَدْ نَامَتْ فَأَرَادَهَا فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ نِمْتُ قَالَ مَا نِمْتِ ثُمَّ وَقَعَ بِهَا وَصَنَعَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ مِثْلَ ذَلِكَ فَغَدَا عُمَرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ }
Ekɛɛ wɔ akɛ [‘Attab bin Ziyad] kɛɛ; ekɛɛ wɔ [Abdullah] akɛ; ebɔ wɔ amaniɛ [Ibn Lahi’ah] akɛ; ekɛɛ mi [Musa bin Jubair] ni ji Bani Salamah nyɔŋ ko, enu [Abdullah bin Ka’ab bin Malik] ni ekɛɛ [etsɛ] akɛ; Yɛ Ramadlan nyɔŋ lɛ mli lɛ, kɛji nuu ko hiɛ hɔmɔ ni ebote gbɛkɛ mli lɛ, no lɛ eguɔ ehe niyenii, ninumɔ kɛ yei, kɛyashiɔ be mli ni efoɔ hɔmɔ enɔ jetsɛremɔ lɛ. Umar bin Khattab ku esɛɛ kɛjɛ Gbalɔ lɛ ŋɔɔ gbɛkɛ ko ni ewɔ eshia gbɛkɛ lɛ. Ena eŋa lɛ ewɔ, shi eetao lɛ. No hewɔ lɛ eŋa lɛ kɛɛ; Miwɔ. -'Umar Radliyallahu- kɛɛ akɛ; mɛni hewɔ owɔ? Kɛkɛ ni ekɛ lɛ bɔɔ. Ka’ab hu fee nakai nɔŋŋ, kɛkɛ ni leebi lɛ ‘Umar kɛ Gbalɔ sallallaahu’alaihiwasallam kpe ni ekɛɛ lɛ he sane, kɛkɛ ni Allah Ta’ala jie lɛ kpo akɛ, ‘Allah le akɛ onyɛɛɛ oye okɔnɔ nɔ, no hewɔ lɛ Allah kɛkeɔ bo ni ekɛkeɔ bo.