Imam Ahmad : 15230

حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ كَانَ لَهُ مَالٌ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ أَبِي حَدْرَدٍ الْأَسْلَمِيِّ فَلَقِيَهُ فَلَزِمَهُ حَتَّى ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ فَمَرَّ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا كَعْبُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ كَأَنَّهُ يَقُولُ النِّصْفُ فَأَخَذَ نِصْفًا مِمَّا عَلَيْهِ وَتَرَكَ النِّصْفَ

اسان کي [حسن] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابن لحية] ٻڌايو آهي، اسان کي [عبد الرحمان الاعرج] ٻڌايو آهي [عبدالله بن ڪعب] کان، [ڪعب بن مالڪ] کان، سندس عبدالله ابو حدرد اسلمي وٽ ملڪيت هئي، پوءِ هو ان سان مليو ۽ سندس انتظار ڪيو، جيستائين قرض جي وصولي جو آواز بلند ٿيو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن ٻنهي وٽان گذريا ۽ فرمايو: 'اي ڪعب' پوءِ پاڻ پنهنجي هٿ سان اشارو ڪيو، پهريان اڌ قرض گهريو، پوءِ اڌ قرض ورتو جيڪو سندس حق ۾ هو ۽ ٻيو اڌ ڇڏي ڏنو.