Imam Ahmad : 15211

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحٍ قَالَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ مَا كُنْتُ فِي غَزَاةٍ أَيْسَرَ لِلظَّهْرِ وَالنَّفَقَةِ مِنِّي فِي تِلْكَ الْغَزَاةِ قَالَ لَمَّا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَتَجَهَّزُ غَدًا ثُمَّ أَلْحَقُهُ فَأَخَذْتُ فِي جَهَازِي فَأَمْسَيْتُ وَلَمْ أَفْرُغْ فَقُلْتُ آخُذُ فِي جَهَازِي غَدًا وَالنَّاسُ قَرِيبٌ بَعْدُ ثُمَّ أَلْحَقُهُمْ فَأَمْسَيْتُ وَلَمْ أَفْرُغْ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الثَّالِثُ أَخَذْتُ فِي جَهَازِي فَأَمْسَيْتُ فَلَمْ أَفْرُغْ فَقُلْتُ أَيْهَاتَ سَارَ النَّاسُ ثَلَاثًا فَأَقَمْتُ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ النَّاسُ يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ فَجِئْتُ حَتَّى قُمْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقُلْتُ مَا كُنْتُ فِي غَزَاةٍ أَيْسَرَ لِلظَّهْرِ وَالنَّفَقَةِ مِنِّي فِي هَذِهِ الْغَزَاةِ فَأَعْرَضَ عَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ لَا يُكَلِّمُونَا وَأُمِرَتْ نِسَاؤُنَا أَنْ يَتَحَوَّلْنَ عَنَّا قَالَ فَتَسَوَّرْتُ حَائِطًا ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا أَنَا بِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ أَيْ جَابِرُ نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ هَلْ عَلِمْتَنِي غَشَشْتُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَوْمًا قَطُّ قَالَ فَسَكَتَ عَنِّي فَجَعَلَ لَا يُكَلِّمُنِي قَالَ فَبَيْنَا أَنَا ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ سَمِعْتُ رَجُلًا عَلَى الثَّنِيَّةِ يَقُولُ كَعْبًا كَعْبًا حَتَّى دَنَا مِنِّي فَقَالَ بَشِّرُوا كَعْبًا

Bize [Ysmaýyl] aýtdy; bize [Ibn Aun] habar berdi [Umar bin Katir bin Aflah]; [Ka'ab bin Malik] aýtdy; Haýbar söweşinden has köp ulag we enjam almak aňsat söweşe duş gelmedim. Resulullah Sallallahu'alaihiwasallam gitmekçi bolanda, 'Ertir taýýarlaryn' diýdim. Günortanlyk naharymy alanymdan soň tutaryn. Emma günortana çenli henizem etmedim. Men aýtdym; Ertir goş-golamlarymy alaryn. Adamlar henizem ýakyn, men olara ýeterin. Günortan bolsa, entek taýýarlamagy gutarmadym. Üçünji gün, günortan naharymy taýýarladym, günortana çenli. Againene-de aýtdym, Haýp, adamlar üç gün bäri gitdiler, men henizem yzda galdym. Resulullah Şallallahu'alaihiwasallam gelende, adamlar oňa bahana berdiler, soň men onuň öňünde bolýançam geldim. Men aýtdym; hiç bir söweşde bu uruşdan başga ulag we azyk önümleri almak aňsat däldi. Soňra Resulullah sallallahu aleýhi wesellem yzyna öwrülip, ​​adamlara biziň bilen gürleşmezligi buýurdy we aýallarymyza bizi terk etmegi buýurdy -Kaab bin Malik Radliyallahu'anhu- diýdi; soň bir gün bagyň içine çykdym, Jabir bin Abdylla bilen tanyşdym. Men aýtdym; Eý Jabir, Alladan ant içýärin, şol gün Allany we Resulyny aldandygymy bilýärsiňmi? -Kaab bin Malik Radliyallahu'anhu- aýtdy; soň meni dymdy we meniň bilen asla gürleşmedi. Bir gün Tsaniyah depesinde kimdir birini eşitdim; O Ka'ab, şatlan, eý Ka'ab, meniň ýanyma gelip, diýýänçä begen; Ka'aba gowy habar ber.