Imam Ahmad : 15205

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبٍ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا لَهُ بِسَلْعٍ فَعَدَا الذِّئْبُ عَلَى شَاةٍ مِنْ شَائِهَا فَأَدْرَكَتْهَا الرَّاعِيَةُ فَذَكَّتْهَا بِمَرْوَةٍ فَسَأَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ بِأَكْلِهَا

اسان کي [واقع] [اسامہ بن زيد] کان [عز زهري] کان [ابن ڪعب بن مالڪ] تائين ٻڌايو آهي، ڪعب جي ٻانهي سندس ٻڪرين جي سنڀال ڪندي هئي. هڪ بگھڙ سندس ٻڪرين مان هڪ تي حملو ڪيو، عورت ٻڪري ڳولي لڌي - جيڪا اڃا تائين مئل نه هئي - ۽ ان کي تيز پٿر سان ذبح ڪيو. پوءِ [ڪعب بن مالڪ] نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کان پڇيو، ۽ پاڻ صلي الله عليه وسلم ان کي کائڻ لاءِ چيو.