Imam Ahmad : 15202
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُوَيْمِرِ بْنِ أَشْقَرَ أَنَّهُ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يَغْدُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يُعِيدَ أُضْحِيَّتَهُ
Kuó ne talamai kiate kimautolu [Yazid] naʻá ne pehē; Naʻe talamai ʻe [Yahya bin Saʻid] meia [ʻAbbad bin Tamim] naʻá ne talamai meia [ʻUwaimir bin Asyqor] naʻá ne tāmateʻi kimuʻa pea mavahe ʻa e Palōfitá ki he lotú. ‘I he ‘osi ‘a e lotu ‘o e ‘Eid ‘e Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam, na’e lipooti ‘eni kiate ia, pea na’a ne fekau’i ia ke ne toe fai ‘a e tamate’i.