Imam Ahmad : 15169
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا أَذَانَيْنِ حَتَّى كَانَ زَمَنُ عُثْمَانَ فَكَثُرَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأَذَانِ الْأَوَّلِ بِالزَّوْرَاءِ
Ti tene na e [Waki’] ti tene na e [Ibn Abu Dzib] ti [Az Zuhri] ti [Tongana ti so Sa’ib bin Yazid] atene; Azo ti sambela na ngoi ti Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam, ngoi ti Abu Bakr na ‘Omar Radliyallahu’anhuma ayeke fani use, na pekoni juska na ngoi ti ‘Outhman azo ayeke mingi mingi na pekoni lo mû yanga ti tene a iri kozo iri ti sambela na Zaura’.