इमाम अहमद : 15165

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ وَأَبُو شِهَابٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ قَالَ مَا كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مُؤَذِّنٌ وَاحِدٌ يُؤَذِّنُ إِذَا قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَيُقِيمُ إِذَا نَزَلَ وَأَبُو بَكْرٍ كَذَلِكَ وَعُمَرُ كَذَلِكَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا

हे आम्हाला [याह्या बिन आदम] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [इब्न इद्रीस] आणि [अबू सिहाब] यांनी [मुहम्मद बिन इशाक] यांच्याकडून, [अज़्-ज़ुहरी] यांच्याकडून, नुमैरच्या बहिणीचा मुलगा [अस-सैब बिन याझीद] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे फक्त एकच मुअज्जिन होते, जो (अल्लाहचे प्रेषित, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मिमबरावर बसले असताना अजान आणि उतरल्यावर इक़ामत म्हणायचा; अबू बक्र आणि उमर (रज़ियल्लाहु अन्हुमा) यांच्या काळातही तसेच होते.