Imam Ahmad : 15105
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْخَطْمِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ خُزَيْمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي قُرَادٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَرَأَيْتُهُ خَرَجَ مِنْ الْخَلَاءِ فَاتَّبَعْتُهُ بِالْإِدَاوَةِ أَوْ الْقَدَحِ فَجَلَسْتُ لَهُ بِالطَّرِيقِ وَكَانَ إِذَا أَتَى حَاجَتَهُ أَبْعَدَ
A erenikem [‘Affan] a erenikem [Yahya bin Sa’id] seni [Abu Ja’far Al Khatmi] a apasa; a erenikich [‘Umara bin Khuzaimah] me [Al Harith bin Fudlail] seni [Abturrahman bin Abu Kurad] a apasa; Ua feilo ren ewe Soufos sallallaahu’alaihiwasallam lon ewe sai, ua kuna an a tou seni ewe imwen fel, ua tapwelo mwirin ua uwei eu sepien leather are eu sepien konik mwirin ua mwot won ewe al ua witiwiti i, ina an foffor pwe epwe chok nonnom towau lupwen a apwonueta an mochen.