Imam Ahmad : 15049

حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ يَعْنِي الْحَدَّادَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ الْعَطَّارُ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ قَالَ زَارَنَا فِي مَسْجِدِنَا قَالَ فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَقَالُوا أُمَّنَا رَحِمَكَ اللَّهُ فَقَالَ لَا يُصَلِّي رَجُلٌ مِنْكُمْ قَالَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا زَارَ رَجُلٌ قَوْمًا فَلَا يَؤُمَّهُمْ يَؤُمُّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ

अस्मान् [अबु उबैदाह] अर्थात् अल हद्दद् इति उक्तवान्, उक्तवान्; अस्मान् अवदत् [अबन्] उक्तवान् अल 'अथोर् [बुदैल] तः [अबू 'अथिय्याह] तः [मलिक बिन् अल हुवारित्स्] उक्तवान्; एकदा वयं मस्जिदे आसन् तदा कश्चन अस्मान् आगतः, ततः प्रार्थनाः कृताः । ते अवदन् 'अस्माकं कृते याजकः भव अल्लाहः भवतः उपरि दयां करोतु' इति। अथ सः अवदत्; न, यः पुरोहितः भवति सः भवतः एकः भवेत्। यदा सः प्रार्थनां समाप्तवान् तदा सः अवदत्; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहुअलैहिवसल्लमः अवदत् - 'यदि कोऽपि कस्यचित् जनस्य दर्शनं करोति तर्हि तेषां इमामः मा भवतु, परन्तु इमामः ते एव -ये भ्रमणं कुर्वन्ति-' इति।