इमाम अहमद : 14957

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ يَعْنِي أَبَا زَيْدٍ حَدَّثَنَا هِلَالٌ يَعْنِي ابْنَ خَبَّابٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ مَوْلَاهُ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ كَانَ فِيمَنْ يَبْنِي الْكَعْبَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ وَلِي حَجَرٌ أَنَا نَحَتُّهُ بِيَدَيَّ أَعْبُدُهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَأَجِيءُ بِاللَّبَنِ الْخَاثِرِ الَّذِي أَنْفَسُهُ عَلَى نَفْسِي فَأَصُبُّهُ عَلَيْهِ فَيَجِيءُ الْكَلْبُ فَيَلْحَسُهُ ثُمَّ يَشْغَرُ فَيَبُولُ فَبَنَيْنَا حَتَّى بَلَغْنَا مَوْضِعَ الْحَجَرِ وَمَا يَرَى الْحَجَرَ أَحَدٌ فَإِذَا هُوَ وَسْطَ حِجَارَتِنَا مِثْلَ رَأْسِ الرَّجُلِ يَكَادُ يَتَرَاءَى مِنْهُ وَجْهُ الرَّجُلِ فَقَالَ بَطْنٌ مِنْ قُرَيْشٍ نَحْنُ نَضَعُهُ وَقَالَ آخَرُونَ نَحْنُ نَضَعُهُ فَقَالُوا اجْعَلُوا بَيْنَكُمْ حَكَمًا قَالُوا أَوَّلَ رَجُلٍ يَطْلُعُ مِنْ الْفَجِّ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا أَتَاكُمْ الْأَمِينُ فَقَالُوا لَهُ فَوَضَعَهُ فِي ثَوْبٍ ثُمَّ دَعَا بُطُونَهُمْ فَأَخَذُوا بِنَوَاحِيهِ مَعَهُ فَوَضَعَهُ هُوَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

ही हदीस आम्हाला [अब्दुशामद] यांनी सांगितली, ज्यांनी [साबित] (अबु ज़ैद) यांच्याकडून, त्यांनी [हिलाल] (इब्न खब्बाब) यांच्याकडून, त्यांनी [मुजाहिद] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [त्यांच्या माजी गुलाम] यांच्याकडून सांगितले, ज्याने त्यांना सांगितले की तो इस्लामपूर्व काळात काबाचे बांधकाम करणाऱ्यांपैकी होता. त्याने सांगितले: 'माझ्याकडे एक दगड होता जो मी स्वतःच्या हातांनी कोरला होता आणि ज्याची मी सर्वोच्च व गौरवशाली अल्लाह व्यतिरिक्त पूजा केली. मग मी काही गाढ दूध आणले, जे मी स्वतःच शोषले, आणि नंतर ते त्या दगडावर ओतले, जोपर्यंत एक कुत्रा आला आणि त्याने ते चाटले, मग त्याने आपला एक पाय वर करून त्यावर मुतले. आम्ही काबाचे बांधकाम करत होतो, जोपर्यंत आम्ही काळ्या दगडाच्या जागेपर्यंत पोहोचलो. कोणालाही काळा दगड दिसत नव्हता, जरी तो आमच्या दगडांच्या मधोमध असला तरी, तो एखाद्या माणसाच्या केसाइतका नाजूक होता, जणू तो त्या माणसाचा चेहराच असेल. मग कुरैशच्या एका विश्वासू सदस्याने म्हटले, 'आम्ही ते ठेवू.' दुसऱ्याने म्हटले, 'आम्ही ते ठेवू.' त्यांनी विचारले, 'आपण एखादा न्यायाधीश का नेमू?' त्यांनी म्हटले, 'जो ते ठेवेल तो या कब्बाच्या मार्गदर्शकातून बाहेर येणारा पहिला असेल.' मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आले. त्यांनी म्हटले, 'विश्वस्त व्यक्ती आला आहे,' आणि त्यांनी ते आपल्या कपड्यावर ठेवले, मग त्यांच्या नेत्यांना बोलावले; त्यांनी प्रत्येकी त्याचे एक-एक टोक धरले, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी ते मध्यभागी ठेवले.