Imam Ahmad : 14949
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَوْتُ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ وَحَدَّثَ بِهِ مَرَّةً عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Yahya bin Sa’id] ni jɛ [Syu’bah] lɛ kɛɛ; ekɛɛ mi [Mansur] kɛjɛ [Tamim bin Salamah] kɛjɛ [‘Ubaid bin Khalid] akɛ eji Gbalɔ lɛ nanemɛi lɛ ateŋ mɔ kome, ekɛɛ; ‘Gbele trukaa ji gbɛ ni yɔɔ mɔbɔ ni atsɔɔ nɔ ajieɔ wala - ni ji mɔ ko ni heee yeee lɛ gbele -’ ni ekɛɛ be ko akɛ hadith nɛɛ jɛ Gbalɔ sallallaahu’alaihiwasallam ŋɔɔ.