Imam Ahmad : 14928
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ أَبِي كَثِيرٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ زَارَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنْزِلِنَا فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ قَالَ فَرَدَّ سَعْدٌ رَدًّا خَفِيًّا فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاتَّبَعَهُ سَعْدٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ كُنْتُ أَسْمَعُ تَسْلِيمَكَ وَأَرُدُّ عَلَيْكَ رَدًّا خَفِيًّا لِتُكْثِرَ عَلَيْنَا مِنْ السَّلَامِ قَالَ فَانْصَرَفَ مَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ لَهُ سَعْدٌ بِغُسْلٍ فَوُضِعَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ نَاوَلَهُ أَوْ قَالَ نَاوَلُوهُ مِلْحَفَةً مَصْبُوغَةً بِزَعْفَرَانٍ وَوَرْسٍ فَاشْتَمَلَ بِهَا ثُمَّ رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ اجْعَلْ صَلَوَاتِكَ وَرَحْمَتَكَ عَلَى آلِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ قَالَ ثُمَّ أَصَابَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمَّا أَرَادَ الِانْصِرَافَ قَرَّبَ إِلَيْهِ سَعْدٌ حِمَارًا قَدْ وَطَّأَ عَلَيْهِ بِقَطِيفَةٍ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدٌ يَا قَيْسُ اصْحَبْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَيْسٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْكَبْ فَأَبَيْتُ ثُمَّ قَالَ إِمَّا أَنْ تَرْكَبَ وَإِمَّا أَنْ تَنْصَرِفَ قَالَ فَانْصَرَفْتُ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Al Walid bin Muslim] ekɛɛ wɔ akɛ [Al Auza’i] ekɛɛ; Mi nu ni [Yahya bin Abu Kathir] kɛɛ akɛ; ekɛɛ mi akɛ [Muhammad bin Abdurrahman bin As’ad bin Zurarah] kɛjɛ [Qais bin Sa’d] akɛ; Be ko lɛ, Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam basara wɔ yɛ wɔshia, ni ekɛɛ: ‘Assalaamu ‘alaikum warohmatullah’ -Qais radliyallahu’ahu- kɛɛ; no hewɔ lɛ Sa’d kɛ gbee ni baa shi ha hetoo, kɛkɛ ni Allah bɔfo sallallaahu’alaihiwasallam lɛ tee eŋamɔ lɛ nɔ ekoŋŋ ni Sa’d hu kɛ gbee ni baa shi ha hetoo, no sɛɛ lɛ ekɛɛ; O Allah bɔfo, minu oŋamɔi lɛ, miha amɛ hetoo blɛoo koni okɛ oŋamɔi lɛ aha wɔ. -Qais radliyallahu- kɛɛ akɛ; no sɛɛ lɛ, ekɛ Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam tee ni efã gbɔmɛi koni amɛsaa hejuuhe - Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam - kɛyashi ebaaju ehe. Kɛkɛ ni -Saad radliyallahu’anhu- ha loo -Qais radliyallahu’ahu- kɛɛ; no sɛɛ lɛ, amɛha lɛ atade ni akɛ za’faron kɛ waros tsofa-kɛ-ŋma ehà nɔ, no sɛɛ lɛ -Rasulullah sallallaahu’alaihiwasallam- wo nɔ. Kɛkɛ ni -Rasulullah- wo eniji enyɔ lɛ fɛɛ nɔ ni ekane akɛ: ‘O Allah, ha Sa’d bin ‘Ubadah weku lɛ Oshweremɔ kɛ mɔbɔnalɛ’ -Qais radliyallahu’ahu- kɛɛ; no sɛɛ lɛ - Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam - ye niyenii, beni eesumɔ ni eshi lɛ, Sa’d ha lɛ teji ko ni yɔɔ tsɔne ni akɛwoɔ nɔ lɛ, no sɛɛ lɛ Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam ta nɔ. Sa’d kɛɛ; O Qais, okɛ Rasulullah afata he. Qais kɛɛ; Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam kɛɛ akɛ: ‘Yaa nɔ’, shi mikpoo. Kɛkɛ ni ekɛɛ: ‘Oya ŋwɛi loo oshi mi kɛkɛ’, -Qais radliyallahu’ahu- kɛɛ; no sɛɛ lɛ, mishi.