Imam Ahmad : 14907

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَ دَبَبْتُ إِلَى قِدْرٍ وَهِيَ تَغْلِي فَأَدْخَلْتُ يَدِي فِيهَا فَاحْتَرَقَتْ أَوْ قَالَ فَوَرِمَتْ يَدِي فَذَهَبَتْ بِي أُمِّي إِلَى رَجُلٍ كَانَ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ شَيْئًا وَنَفَثَ فَلَمَّا كَانَ فِي إِمْرَةِ عُثْمَانَ قُلْتُ لِأُمِّي مَنْ كَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ قَالَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

اسان کي ابراهيم بن ابي العباس ٻڌايو آهي، اسان کي شرڪ ٻڌايو آهي، سماق بن حرب کان، محمد بن حثيب کان، چيو آهي ته: مان هڪ ٿانوَ ڏانهن رڙهيس، اهو معلوم ٿيو ته اهو اُبلي رهيو هو، مون پنهنجو هٿ ان ۾ وجهي ڇڏيو ۽ ان منهنجو هٿ ساڙي ڇڏيو، تنهن ڪري منهنجو هٿ ڦاٽل ٿي ويو، پوءِ منهنجي ماءُ مون کي بطحه ۾ هڪ ماڻهوءَ وٽ وٺي وئي، پوءِ هن ڪجهه پڙهيو ۽ ان تي ڦوڪيو. عثمان جي دور ۾، مون پنهنجي ماءُ کان پڇيو ته هي شخص ڪير آهي؟ هن جواب ڏنو، اهو رسول الله صلي الله عليه وسلم هو.