Mukjizat Rasulullah: memberkahi sisa perbekalan menjadi berlimpah bagi seluruh pasukan yang kelaparan

Imam Ahmad : 14902

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الْمُطَّلِبُ بْنُ حَنْطَبٍ الْمَخْزُومِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَأَصَابَ النَّاسَ مَخْمَصَةٌ فَاسْتَأْذَنَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظُهُورِهِمْ وَقَالُوا يُبَلِّغُنَا اللَّهُ بِهِ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ هَمَّ أَنْ يَأْذَنَ لَهُمْ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظَهْرِهِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِنَا إِذَا نَحْنُ لَقِينَا الْقَوْمَ غَدًا جِيَاعًا أَرْجَالًا وَلَكِنْ إِنْ رَأَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَدْعُوَ لَنَا بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَتَجْمَعَهَا ثُمَّ تَدْعُوَ اللَّهَ فِيهَا بِالْبَرَكَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى سَيُبَلِّغُنَا بِدَعْوَتِكَ أَوْ قَالَ سَيُبَارِكُ لَنَا فِي دَعْوَتِكَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَجَعَلَ النَّاسُ يُجِيئُونَ بِالْحَثْيَةِ مِنْ الطَّعَامِ وَفَوْقَ ذَلِكَ وَكَانَ أَعْلَاهُمْ مَنْ جَاءَ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ فَجَمَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَدَعَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَ ثُمَّ دَعَا الْجَيْشَ بِأَوْعِيَتِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَحْتَثُوا فَمَا بَقِيَ فِي الْجَيْشِ وِعَاءٌ إِلَّا مَلَئُوهُ وَبَقِيَ مِثْلُهُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ بِهِمَا إِلَّا حُجِبَتْ عَنْهُ النَّارُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

اسان کي [علي بن اسحاق] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدالله] يعني ابن مبارڪ چيو آهي، اسان کي [العوزي] ٻڌايو آهي ته مون کي [المطلب بن حنثب المحزومي] ٻڌايو آهي ته مون کي [عبدالرحمن بن ابو عمرہ انصاري] ٻڌايو آهي ته مون کي [منهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي ته اسان هڪ جنگ ۾ رسول الله ﷺ سان گڏ هئاسين، پوءِ لشڪر کي بک لڳي وئي، تنهن ڪري انهن رسول الله ﷺ کان پنهنجي ڪجهه گاڏين کي ذبح ڪرڻ جي اجازت گهري، ۽ چيو ته: 'الله اسان کي ان کان ڪافي ڪري'. جڏهن عمر بن خطاب کي خبر پئي ته رسول الله ﷺ انهن کي انهن جي ڪجهه گاڏين کي ذبح ڪرڻ جي اجازت ڏيڻ چاهين ٿا، ته هن چيو ته: 'يا رسول الله ﷺ، ڇا ٿيندو جيڪڏهن سڀاڻي اسان هڪ دشمن سان ملون جيڪو بکيو ۽ پيدل هجي.' پر جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا ته اسان کي انهن جي رزق جا باقيات گڏ ڪرڻ لاءِ چئو، پوءِ توهان انهن کي گڏ ڪريو ۽ الله کان دعا گهرو ته ان کان برڪت حاصل ڪريون، يقيناً الله اسان کي توهان جي دعائن سان پورو ڪندو. يا چئو ته الله اسان کي توهان جي دعائن سان برڪت ڏيندو. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم انهن کي پنهنجو سامان گڏ ڪرڻ لاءِ چيو، جيستائين ماڻهن پنهنجو سامان گڏ نه ڪيو. ڪجهه کاڌي جو هڪ حصو ڏنو، ڪجهه ان کان وڌيڪ، ۽ انهن مان گهڻا کجور جو هڪ چمچو کڻي آيا. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم انهن کي گڏ ڪيو، پوءِ دعا گهري، پوءِ لشڪر کي کاڌي جا ٿانو آڻڻ لاءِ چيو ۽ انهن کي چيو ته گڏ ڪيل کاڌي جو سامان شامل ڪريو، تنهن ڪري ڪو به پنهنجا کاڌي جا ٿانو نه کڻي آيو پر انهن انهن کي کاڌي سان ڀريو ۽ اهو اڃا تائين اڳ وانگر صحيح نڪتو. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم مسڪرايا جيستائين سندس ڏند نظر نه آيا، پوءِ فرمايو: 'اشيھد ان لا إله إلا الله وأني رسول الله، ڪو به مومن ٻانهو انهن ٻن جملن سان الله سان نه ملندو پر ان کان دوزخ بند هوندو آهي'.