Talbiyah diucapkan terus hingga tiba saat melempar jumrah

Imam Ahmad : 14864

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ قَالَ سَمِعْتُ شَيْخًا مِنْ بَنِي كِلَابٍ يُقَالُ لَهُ قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ النَّحْرِ يَرْمِي الْجَمْرَةَ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ صَهْبَاءَ لَا ضَرْبَ وَلَا طَرْدَ وَلَا إِلَيْكَ إِلَيْكَ

Bize aýtdy [Waki '] bize aýtdy [Aýman bin Nabil]; Bani Kilabdan [Kudamah bin Abdullah bin Ammar] atly bir şyhyň eşidendigini eşitdim; Nahr güni Allahyň Resulynyň (sallallahu aleýhi wesellem) jumrany düýe Shohba atandygyny, urmazdan ýa-da çekmezden gördüm.