Larangan muzabanah (menjual buah yang masih di tangkai pohon dengan kurma yang telah ditakar), dan larangan muhaqalah (menyewakan tanah)

Imam Ahmad : 14680

حَدَّثَنَا أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُحَاقَلَةِ وَالْمُزَابَنَةِ وَالْمُخَابَرَةِ وَأَنْ يُبَاعَ الثَّمَرُ حَتَّى يُطْعَمَ إِلَّا بِدَنَانِيرَ أَوْ دَرَاهِمَ إِلَّا الْعَرَايَا

Isinalaysay sa amin [Abu Sa'ad Ash-Ashoghoni Muhammad bin Muyassaroh] ay isinalaysay sa amin [Ibnu Juraij] mula kay [Abu Az-Zubair] mula kay [Jabir] na nagsabi; Ipinagbawal ng Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam ang pagbili at pagbenta ng muhaqolah (pagbebenta ng mga halaman na nasa kanilang mga tangkay pa rin na may pangunahing pagkain), muzabanah (pagbebenta ng mga datiles sa mga puno na basa pa rin na may ilang wasak ng pinatuyong datiles), mukhobaroh (paghahati ng mga bunga ng palayan o bukid sa ikatlong bahagi o kapat habang ang mga buto ay nagmumula sa mga nagmamay-ari ng palayan o bukid) at pagbebenta ng mga prutas hanggang sa ito ay maging angkop na kainin maliban sa mga dinar o dirham maliban sa 'araya.