इमाम अहमद : 14530

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي الثَّوْرِيَّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَةٍ فَجِئْتُ وَهُوَ يَسِيرُ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَوَجْهُهُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ وَهُوَ يُومِئُ إِيمَاءً فَكَلَّمْتُهُ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي

हे आम्हाला [यझीद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुफ्यान]—म्हणजे अत-तौरी—कडून [अबू अझ-जुबैर] मार्फत [जाबिर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी मला एका कामासाठी पाठवले. मग मी त्याच्याशी भेटलो, तो आपल्या सवारीवर बसलेला होता, चेहरा किब्ल्याकडे वळलेला होता, आणि त्याने मला इशारा केला. मी त्याला बोललो, पण त्याने उत्तर दिले नाही. जेव्हा त्याने आपली प्रार्थना पूर्ण केली, तेव्हा त्याने म्हटले: 'मी नुकतीच प्रार्थना करत होतो.'