حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجَزَرِيَّ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا بَلَغْنَا سَرِفَ حَاضَتْ عَائِشَةُ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ تَبْكِي فَقَالَ مَا لَكِ تَبْكِينَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَابَنِي الْأَذَى قَالَ إِنَّمَا أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ يُصِيبُكِ مَا يُصِيبُهُنَّ قَالَ وَقَدِمْنَا الْكَعْبَةَ فِي أَرْبَعٍ مَضَيْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ أَيَّامًا أَوْ لَيَالِيَ فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا فَأَحْلَلْنَا الْإِحْلَالَ كُلَّهُ قَالَ فَتَذَاكَرْنَا بَيْنَنَا فَقُلْنَا خَرَجْنَا حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَاتٍ إِلَّا أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ أَوْ لَيَالٍ خَرَجْنَا إِلَى عَرَفَاتٍ وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ الْمَنِيَّ مِنْ النِّسَاءِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْعُمْرَةَ قَدْ دَخَلَتْ فِي الْحَجِّ وَلَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا سُقْتُ الْهَدْيَ وَلَوْلَا الْهَدْيُ لَأَحْلَلْتُ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَبِّرْنَا خَبَرَ قَوْمٍ كَأَنَّمَا وُلِدُوا الْيَوْمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ قَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ فَأَتَيْنَا عَرَفَاتٍ وَانْصَرَفْنَا مِنْهَا ثُمَّ إِنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي قَدْ اعْتَمَرُوا قَالَ إِنَّ لَكِ مِثْلَ مَا لَهُمْ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي فَوَقَفَ بِأَعْلَى وَادِي مَكَّةَ وَأَمَرَ أَخَاهَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْدَفَهَا حَتَّى بَلَغَتْ التَّنْعِيمَ ثُمَّ أَقْبَلَتْ

Esan digu [Abu Ahmad, Muhammad bin Abdullah] hots Az Zubaidik esan digu [Ma'qil] hots Ibn 'Ubaidah Al Jazari-tik ['Atho']-tik [Jabir bin Abdullah]-tik esan du; Allahren Mezulariarekin joan ginen Hajj-era, beste asmorik gabe. Sarifara iritsi ginenean, 'Aisyah hilekoa zuen. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ezagutu zuen eta negarrez zegoen. galdetu zuen, zergatik ari zara negarrez. Erantzun zuen, asaldatuta nengoen. -Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Adanen seme-alaba zara, hori da gertatu behar zaizun patua'. gero Kaaba bisitatu genuen Dzulhijjah laugarrenean, gero tawaf egin genuen Baitullah-en, Shafa eta Marwa artean. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zigun tahallul izateko, gero elkarri gogorarazi genion, esan genion: Hajj egiten duten pertsonak bezala abiatu ginen, eta ez dugu Hajj-a eta kito izan ezik asmorik. Gure eta 'Arofahren artean lau egun edo lau gau baino ez zen distantziarik geratu arte, 'Arofah-era joan ginen eta gure genitaleek esperma igortzen zuten emakumeengatik. Beraz, Allah Sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger etorri zen eta altxatu zen sermoia emateko eta esan zuen; badakizu Umrah Hajj-ean sartu dela, atzean utzi dudanaren lehen asmoa oraindik egin ahal izango banu orduan ez nuke sakrifizioa hilko, hilketagatik ez balitz, orduan Tahallulen egongo nintzateke. Sakrifikatzeko animalia bat ekartzen ez duenak tahallul izan beharko luke. Orduan Suroqoh bin Malik bin Ju'syum zutitu eta esan zuen; O Allahren mezularia, eman iezaguzu herri baten berri jaio berri balitz bezala. Aurtengoa ala betikoa da? -Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Betiko'. Orduan 'Arofah'era etorri ginen eta hura utzi genuen, orduan 'Aishah esan zuen; O Allahren mezularia, triste sentitzen naiz, Umrah egin dutelako. Esan zuen: «Benetan lortuko duzu lortzen dutena. dio; O Allahren mezularia, benetan triste sentitzen naiz! Orduan, Makkah-ko leku altu batean gelditu zen eta bere anai Abdurrahman bin Abu Bakr-ek ibilaldi batean eramateko agindu zion Tanimera iritsi eta hura utzi arte.