Saat Bai'atur Ridlwan pada peristiwa hudaibiyyah kami berjumlah seribu empat ratus orang

इमाम अहमद : 14295

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَحُجَيْنٌ قَالَا حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَ مِائَةٍ فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لَا نَفِرَّ وَلَمْ نُبَايِعْهُ عَلَى الْمَوْتِ

आम्हाला [यूनुस बिन मुहम्मद] यांनी सांगितले आणि [हुजैन] म्हणाले; आम्हाला [लायथ] यांनी [अबू अझ-जुबैर] यांच्याकडून आणि त्यांनी [जैबिर] यांच्याकडून सांगितले की हूदैबियाच्या प्रसंगी आम्ही एक हजार चारशे होतो; आम्ही त्याला बयाअत दिली आणि 'उमर यांनी त्याचा हात एका झाडाखाली धरला, ते झाड समुराहोचे होते. आणि त्याने सांगितले: 'आम्ही (लढाईत) पळून न जाण्याचे वचन दिले, आणि आम्ही त्याच्याकडे मृत्यूला सामोरे जाण्यास तयार राहण्याचे वचन दिले नव्हते.'