इमाम अहमद : 14233

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنْ الرَّجُلِ يُوَالِي مَوَالِيَ الرَّجُلِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ فَقَالَ كَتَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كُلِّ بَطْنٍ عُقُولَهُمْ ثُمَّ كَتَبَ أَنَّهُ لَا يَحِلُّ أَنْ يُوَالِيَ مَوَالِيَ رَجُلٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِ

हे आम्हाला [मुसा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न लाहिआ] यांच्याकडून [अबू अझ-जुबैर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी [जाबिर] यांना विचारले की एखाद्या माणसाने दुसऱ्या माणसाचा नोकर त्याच्या स्वामीच्या परवानगीशिवाय का घेऊन गेला. तर त्याने सांगितले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी ठरवले की प्रत्येक प्राणासाठी रक्तमूल्य (डायह) देणे आवश्यक आहे, आणि त्यांनी हेही ठरवले की एखाद्याच्या मालकाच्या परवानगीशिवाय त्याचा दास घेणे कायदेशीर नाही.