Surat Rasulullah dan kesaksian Abu Sufyan di depan Heraclius

Imam Ahmad : 14211

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَى إِلَيْهِ رَاهِبٌ مِنْ الشَّامِ جُبَّةً مِنْ سُنْدُسٍ فَلَبِسَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَتَى الْبَيْتَ فَوَضَعَهَا وَأُخْبِرَ بِوَفْدٍ يَأْتِيهِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنْ يَلْبَسَ الْجُبَّةَ لِقُدُومِ الْوَفْدِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَصْلُحُ لَنَا لِبَاسُهَا فِي الدُّنْيَا وَيَصْلُحُ لَنَا لِبَاسُهَا فِي الْآخِرَةِ وَلَكِنْ خُذْهَا يَا عُمَرُ فَقَالَ أَتَكْرَهُهَا وَآخُذُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا آمُرُكَ أَنْ تَلْبَسَهَا وَلَكِنْ تُرْسِلُ بِهَا إِلَى أَرْضِ فَارِسَ فَتُصِيبُ بِهَا مَالًا فَأَبَى عُمَرُ فَأَرْسَلَ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّجَاشِيِّ وَكَانَ قَدْ أَحْسَنَ إِلَى مَنْ فَرَّ إِلَيْهِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

আমাক কৈছে [মুছাই] আমাক [ইবনে লাহিয়াহ] [আবু আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহুআলাইহি ৱাছলামে এবাৰ ছিৰিয়াৰ এজন পুৰোহিতৰ পৰা উপহাৰ পাইছিল। উপহাৰটো আছিল ৰেচমৰ চোলা এটা। তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পিন্ধিলে আৰু মন্দিৰলৈ আহি পুনৰ থৈ দিলে। তাৰ পিছত খবৰ আহিল যে তেওঁৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল আহি আছে, গতিকে উমৰ বিন আল খোট্টোবে তেওঁক ৰাছুলৰ আগমনক আদৰিবলৈ চোলা পিন্ধিবলৈ ক’লে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘আমাৰ বাবে এই দুনিয়াত পিন্ধা জায়েজ নহয় কিন্তু আমি পৰলোকত পিন্ধিব পাৰো। লোৱা হে উমৰ! -'উমৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহু- ক'লে; তুমি ঘৃণা কৰা তেতিয়া মই লওঁ?. ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মই তোমালোকক ইয়াক পিন্ধিবলৈ কোৱা নাই কিন্তু পাৰস্যলৈ পঠাওক যাতে তোমালোকে ধন-সম্পত্তি পাবা’। কিন্তু উমৰে ​​নাকচ কৰিলে। তাৰ পিছত হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক নাজাছিৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে, যিয়ে নিজৰ দেশলৈ অহা হজৰত মহম্মদৰ বন্ধুসকলৰ প্ৰতি ভাল কাম কৰিছিল।