Imam Ahmad : 14207
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنْ الْعَقَبَةِ قَالَ شَهِدَهَا سَبْعُونَ فَوَافَقَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ آخِذٌ بِيَدِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَخَذْتُ وَأَعْطَيْتُ
Ekɛɛ wɔ [Mose] ekɛɛ wɔ [Ibn Lahi’ah] kɛjɛ [Abu Az Zubair] ŋɔɔ akɛ; Mibi [Jabir] ‘Aqobah’ he sane. Eha hetoo akɛ, mɛi ni ye odase lɛ ji mɛi nyɔŋmai kpawo, Gbalɔ lɛ kɛ amɛ kpã gbee ni Abbas bin Abdul Muthallib mɔ enine mli. Gbalɔ lɛ kɛɛ: ‘Miŋɔ shiwoo lɛ ni mikɛ nɔ ni sa lɛ eha’.