Sekelompok orang di Madinah tetap menyertai pahala perjalanan pasukan Tabuk karena mereka tertahan oleh udzur
Imam Ahmad : 14148
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ بَعْدَ أَنْ رَجَعْنَا إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَأَقْوَامًا مَا سِرْتُمْ مَسِيرًا وَلَا هَبَطْتُمْ وَادِيًا إِلَّا وَهُمْ مَعَكُمْ حَبَسَهُمْ الْمَرَضُ
hi byerile [Hasan] u hi byerile [Ibn Lahi’ah] u hi byerile [Abu Az Zubair] ku suka eka [Jabir] u te; Ndzi twile Murhumiwa wa Allah (ku rhula na mikateko ya Allaah a swi ve na yena) a vula hi nkarhi wa Nyimpi ya Tabuk endzhaku ka loko hi fikile eMedina, ‘Hakunene ku na vanhu lava loko wo famba kumbe ku rhelela enkoveni, kutani hakunene va ta katsiwa na wena eka hakelo, sweswo swi vangiwa hikuva va kavanyetiwa hi vuvabyi’.