Imam Ahmad : 14026
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَأَوْضَعَ فِي وَادِي مُحَسِّرٍ فَأَرَاهُمْ مِثْلَ حَصَى الْخَذْفِ وَأَمَرَهُمْ بِالسَّكِينَةِ وَقَالَ لِتَأْخُذْ أُمَّتِي مَنْسَكَهَا فَإِنِّي لَا أَدْرِي لَعَلِّي لَا أَلْقَاهُمْ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا
Esan digu [Abu Ahmad] [Sufyan] from [Abu Az Zubair] from [Jabir] esan digu; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam egoera lasaian geratu zen eta Muhassir muinoan jarri zituen, gero harri txikiak ziruditenak erakutsi zizkieten eta lasai egoteko esan zien: "Nire herriak bere erritualak har ditzan, ez baitakit agian ezin izango ditudala urte honen ondoren berriro ikusi".