Imam Ahmad : 14026

حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَأَوْضَعَ فِي وَادِي مُحَسِّرٍ فَأَرَاهُمْ مِثْلَ حَصَى الْخَذْفِ وَأَمَرَهُمْ بِالسَّكِينَةِ وَقَالَ لِتَأْخُذْ أُمَّتِي مَنْسَكَهَا فَإِنِّي لَا أَدْرِي لَعَلِّي لَا أَلْقَاهُمْ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا

Ibinalita sa amin [Abu Ahmad] na ibinalita sa amin [Sufyan] mula kay [Abu Az Zubair] mula kay [Jabir] na nagsabi; Ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ay umalis na mahinahon at inilagay sila sa burol ng Muhassir pagkatapos ay ipinakita sa kanila ang tila maliliit na bato at sinabihan silang maging mahinahon at sinabi: "Upang ang aking mga tao ay magsagawa ng kanilang mga ritwal dahil hindi ko alam na baka hindi ko na sila muling makikita pagkatapos ng taong ito."