इमाम अहमद : 13814

حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ سَلَّامٍ سَمِعْتُهُ مِنْ أَبِي مَرَّتَيْنِ حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنِ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَفَرٍ حَتَّى إِذَا دَفَعْنَا إِلَى حَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ بَنِي النَّجَّارِ إِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ قَالَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ حَتَّى أَتَى الْحَائِطَ فَدَعَا الْبَعِيرَ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ إِلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ قَالَ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى النَّاسِ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ

आम्हाला [मुशाब बिन सल्लम] यांनी सांगितले—मी ते माझ्या वडिलांकडून दोनदा ऐकले—आम्हाला [अल-अजलाह] यांनी [अद्-झबाळ बिन हरमालाह] यांच्याकडून आणि त्यांनी [जैबिर बिन अब्दुल्लाह] यांनी सांगितले की; आम्ही अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत प्रवासातून परत येत होतो, आणि जेव्हा आम्ही बनी नज्जरच्या बागेत प्रवेश केला, तेव्हा आत एक अशी उंट होती की कोणीही फारच कठीणपणेच त्या बागेत प्रवेश करू शकत होते. (जाबिर बिन अब्दुल्ला, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: त्यांनी ही गोष्ट पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना सांगितली, आणि ते बागेत गेले, मग त्यांनी ऊंटाला बोलावले. त्या उंटाने आपले तोंड जमिनीवर ठेवून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासमोर गुडघा टेकला. (जाबिर बिन अब्दुल्ला, अल्लाह त्यांच्यावर दोघांवरही खुशाल होवो) म्हणाले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: "मला त्याची पट्टा दे," म्हणून त्यांनी ती पकडून तिच्या मालकाला दिली. (जबीर बिन अब्दुल्ला, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले; मग (पैगंबर, त्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) आपल्या साथीदारांकडे वळले आणि म्हणाले: "आकाश आणि पृथ्वी यांच्यात असे काहीही नाही जे मला अल्लाहचा प्रेषित असल्याचे जाणत नाही, जिन्न आणि मनुष्यांमधील अवज्ञा करणारे वगळता."