Imam Ahmad : 13809
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ بَابٍ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْعِيدَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ ثُمَّ خَطَبَنَا ثُمَّ نَزَلَ فَمَشَى إِلَى النِّسَاءِ وَمَعَهُ بِلَالٌ لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُهُ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي تُومَتَهَا وَخَاتَمَهَا إِلَى بِلَالٍ
A tene na e so [Nashr bin Bab] so alondo na [Hajjaj] so alondo na [‘Atho’] so alondo na [Jabir bin Abdullah Al Anshari Radliyallahu’anhu] atene; Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam asambela na lango use ti Eid na e sân ti tene a iri azo ti sambela nga na iqomah, na pekoni lo mû mbeni fango tënë. Na pekoni, lo descend na lo tambela na mbage ti awali ni gi na Bilal. Na pekoni, lo tene na ala ti mû matabisi ti mawa. Tongaso, awali ni amû aperle ti ala nga na a-anneau ti ala na Bilal.