Imam Ahmad : 13809
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ بَابٍ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْعِيدَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ ثُمَّ خَطَبَنَا ثُمَّ نَزَلَ فَمَشَى إِلَى النِّسَاءِ وَمَعَهُ بِلَالٌ لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُهُ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي تُومَتَهَا وَخَاتَمَهَا إِلَى بِلَالٍ
A erenikich pwe [Nashr bin Bab] seni [Hajjaj] seni [‘Atho’] seni [Jabir bin Abdullah Al Anshari Radliyallahu’anhu] a apasa; Rasulullah a iotek non ekkewe ruu ranin Eid ren kich nge ese wor ewe koko ngeni iotek me iqomah, mwirin a fori ew afanafan. Iwe a tonong me fetan ngeni ekkewe fefin chok ren Bilal. Mwirin a ereniir pwe repwe awora asor. Iwe, ekewe fefin ra ngeni Bilal nöür kewe föün äsefich me föün äsefich.