Imam Ahmad : 13728
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ الظُّهْرُ كَاسْمِهَا وَالْعَصْرُ بَيْضَاءُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبُ كَاسْمِهَا وَكُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَغْرِبَ ثُمَّ نَأْتِي مَنَازِلَنَا وَهِيَ عَلَى قَدْرِ مِيلٍ فَنَرَى مَوَاقِعَ النَّبْلِ وَكَانَ يُعَجِّلُ الْعِشَاءَ وَيُؤَخِّرُ وَالْفَجْرُ كَاسْمِهَا وَكَانَ يُغَلِّسُ بِهَا
A tene na e so [Waki’] so alondo na [Sufyan] so alondo na [Abdullah bin Mohammed bin ‘Aqil] so alondo na [Jabir] atene; zhuhur tongana ti so iri ni afa, asr tongana lo ngbâ ti za vuru, maghrib tongana ti so iri ni afa. E sambela sambela ti maghrib na Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam na pekoni e si na da ti e so ayo kilomètre oko, na e lingbi ti bâ encore flèche ni so ayeke yengi, lo yeke sara ambeni ngoi Isha’ hio na lo yeke hunzi ni, sambela ti ndapre tongana ti so a iri ni, lo sara ni na ngoi so bingo angbâ ti vuko kue.