Imam Ahmad : 13726

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْأَوْعِيَةِ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ فَلَا بُدَّ لَنَا قَالَ فَلَا إِذًا

Na faamatala mai e [Yahya] ia i matou mai ia [Sufyan] mai ia [Manshur] mai ia [Salim bin Abu Al Ja'd] mai ia [Jabir bin Abdullah] o lē na fai mai; ina ua faasaina e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) le faaaogaina o ipu - e fai ai le sua i totonu lea e mafai ona onā ai i nisi taimi - na fai mai le Ansar 'O le mea moni e tatau ona matou faaaogaina'. Ona fai mai lea - o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); 'Oi, o lea la e leai se faafitauli'.