Imam Ahmad : 13617

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ إِنَّمَا الْعُمْرَى الَّتِي أَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ هِيَ لَكَ وَلِعَقِبِكَ فَأَمَّا إِذَا قَالَ هِيَ لَكَ مَا عِشْتَ فَإِنَّهَا تَرْجِعُ إِلَى صَاحِبِهَا

Wedi dweud wrthym [Abdurrazaq] wedi dweud wrthym [Ma'mar] o [Az Zuhri] o [Abu Salamah bin Abdurrahman] o [Jabir bin Abdullah] wedi dweud; Caniateir Umro - caniatáu i ffrindiau ddefnyddio nwyddau am weddill eu hoes - gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam os dywed y rhoddwr; mae hyn i chi a'r rhai ar eich ôl -eich etifeddion-. Os dywed y rhoddwr; y mae i ti tra fyddych yn fyw, yna fe'i dychwelir i'w berchennog.