Jabir, membaiat beliau untuk tidak lari (dari medan perang), bukan baiat untuk mati
Imam Ahmad : 13600
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ بَايَعْنَا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى أَنْ لَا نَفِرَّ
A tene na e [Yahya bin Hammad] ti tene [‘Abu ‘Awanah] ti [Abu Bisyr] ti [Sulaiman bin Qois] ti [Jabir bin Abdillah RAa] so; ‘A mû zendo ti duti be-ta-zo na Nabiyulloh na ngoi ti ye ti ngangu so asi na Hudaibiyyah ti kpe pëpe’.