इमाम अहमद : 13364

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَأَقْحَطْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاسْتَسْقِ لَنَا فَقَامَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَسْقَى وَصَفَ حَمَّادٌ وَبَسَطَ يَدَيْهِ حِيَالَ صَدْرِهِ وَبَطْنُ كَفَّيْهِ مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ وَمَا فِي السَّمَاءِ قَزَعَةٌ فَمَا انْصَرَفَ حَتَّى أَهَمَّتْ الشَّابَّ الْقَوِيَّ نَفْسُهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ فَمُطِرْنَا إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَ الْبُنْيَانُ وَانْقَطَعَ الرُّكْبَانُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَكْشِطَهَا عَنَّا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَانْجَابَتْ حَتَّى كَانَتْ الْمَدِينَةُ كَأَنَّهَا فِي إِكْلِيلٍ

आम्हाला ['अफान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [साबि़त] यांच्याकडून [अनस] यांच्याहून सांगितले की, लोकांनी म्हटले: "हे अल्लाहचे प्रेषित, आमची संपत्ती नष्ट झाली आहे आणि आम्ही दुष्काळाने त्रस्त आहोत. "अरे अल्लाहचे प्रेषित, आमच्यासाठी पावसाची मागणी करा!" मग ते शुक्रवारी मिमबरावर उभे राहिले आणि पावसासाठी प्रार्थना केली. —हम्मादने छातीसमोर दोन्ही हात वर करून, तळहात जमिनीकडे करून हे दाखवले—. त्या वेळी आकाशात एकही ढग दिसत नव्हते. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) इतक्या लांब काळ प्रार्थना करत राहिले की एक बळकट तरुणाने आपल्या कुटुंबाकडे परत जाण्याचा विचार केला. अचानक, आम्हाला जोरदार पावसाच्या झडतींनी धडकावले, एक झडती नंतर दुसरी, पुढील शुक्रवारपर्यंत. मग त्यांनी म्हटले: "हे अल्लाहचे प्रेषित, इमारती कोसळल्या आहेत, गवळी आता त्यांच्या पशुधनाची देखभाल करू शकत नाहीत, म्हणून अल्लाहकडे प्रार्थना करा की तो थांबवा." अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हसले आणि म्हणाले, 'ऐ अल्लाह, हे पाऊस आमच्या भोवती पाड, आमच्यावर नव्हे,' आणि पाऊस वळला, त्यामुळे मदीना जणू एखाद्या मुकुटात असल्यासारखी (पावसापासून अलिप्त) राहिली.