Imam Ahmad : 13330
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ لِلْعِشَاءِ الْآخِرَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِي حَاجَةٌ فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
Na faamatala mai ia i matou ['Affan] na fai mai [Hammad bin Salamah]; na faamatala mai ia i matou [Thabit] mai ia [Anas] e faapea; i se tasi po na faasilasilaina ai le Iqamah mo le tatalo 'Isha'. Ona fai mai lea o se tamaloa: Le Avefeau a Allah, o loo i ai sa'u manaoga. Ona tulai lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma talanoa atu ia te ia seia oo ina momoe tagata Musalimi - po o nisi o i latou - ona ia tatalo lea ma le toe faamanatu atu ia i latou e toe faia le fufulu.