Imam Ahmad : 13330
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ لِلْعِشَاءِ الْآخِرَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِي حَاجَةٌ فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا
Esan digu ['Affan] esan digu [Hammad bin Salamah] esan du; eman digu [Thabit] [Anas] esaeratik; Gau batean Isha'ren otoitzaren Iqamat esan zen. Orduan gizon bat esan zuen; O Allahren mezularia, beharra daukat. orduan - Allah sallallaahu 'alaihi wasallam-en Mezularia - zutik eta berarekin hitz egin zuen musulmanak lo hartu arte - edo horietako batzuk - orduan otoitz egin zuen eta ez zen gogoratu berriro abluzioa egiteaz.'