Imam Ahmad : 13206
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ وَعَنْ أَنَسٍ فِيمَا يَحْسَبُ حُمَيْدٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ وَهُوَ مُتَوَكِّئٌ عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ بِثَوْبِ قُطْنٍ قَدْ خَالَفَ بَيْنَ طَرَفَيْهِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ
Na faamatala mai ia i matou ['Affan] na fai mai [Hammad bin Salamah]; na faamatala mai ia i matou [Humaid] mai ia [Al Hasan] ma mai ia [Anas] e tusa ai ma Humaid, na alu atu le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma faalagolago ia Usamah bin Zaid, i lena taimi sa ofuina e ia se ofutino vavae, o le tasi pito o se sarong ma le isi pito o se shawl, ona ia (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) na taitaia tagata i le tatalo.