Imam Ahmad : 13125

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو رَبِيعَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى أَعْرَابِيٍّ يَعُودُهُ وَهُوَ مَحْمُومٌ فَقَالَ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ بَلْ حُمَّى تَفُورُ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ تُزِيرُهُ الْقُبُورَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَرَكَهُ

Wedi dweud wrthym ['Affan] wedi dweud wrthym [Hammad bin Salamah] wedi dweud wrthym [Abu RABB i'ah] o [Anas bin Malik] Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam cwrdd â Bedouin, ymwelodd ag ef oherwydd ei fod yn sâl gyda thwymyn, yna dywedodd Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam: eich salwch yn ar gyfer sinaser glanhawr. Felly y dywedodd y Bedouin; hyd yn oed y dwymyn a losgodd yr hen rieni a aeth ag ef i'r bedd? Yna cododd Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam ar ei draed a'i adael.