Imam Ahmad : 13125
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو رَبِيعَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى أَعْرَابِيٍّ يَعُودُهُ وَهُوَ مَحْمُومٌ فَقَالَ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ بَلْ حُمَّى تَفُورُ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ تُزِيرُهُ الْقُبُورَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَرَكَهُ
Esan digu ['Affan] esan digu [Hammad bin Salamah] kontatu digu [Abu RABB i'ah] [Anas bin Malik] Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam beduino bat ezagutu zuen, bisita egin zuen sukarra gaixo zegoelako, orduan Rasulullah Sallallahu'alaihi eta garbitasuna ezabatzeko esan zuen: Hala esan zuen beduinoak; hilobira eraman zuten guraso zaharrak erre zituen sukarra ere? Orduan Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam zutitu eta utzi egin zuen.