Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

Imam Bukhari : 358

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَسَرَ الْإِزَارَ عَنْ فَخِذِهِ حَتَّى إِنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ{ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }قَالَهَا ثَلَاثًا قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ يَعْنِي الْجَيْشَ قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجُمِعَ السَّبْيُ فَجَاءَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ قَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ قَالَ ادْعُوهُ بِهَا فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ غَيْرَهَا قَالَ فَأَعْتَقَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَزَوَّجَهَا فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنْ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرُوسًا فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَدْ ذَكَرَ السَّوِيقَ قَالَ فَحَاسُوا حَيْسًا فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ibinalita sa amin [Ya'qub bin Ibrahim] na nagsabi, ibinalita sa amin [Ima'il bin 'Ulayyah] na nagsabi, ibinalita sa amin ['Abdul 'Aziz bin Shuhaib] mula kay [Anas bin Malik] na ang Sugo ng Allah (sallallahu 'alaihi wasallam) ay nakipaglaban sa Khaibar. Kaya't nagdasal kami roon sa umaga sa isang napakadilim na araw, pagkatapos ay sumakay ang Propeta (sallallahu 'alaihi wasallam) at si Abu Talhah sa kanilang mga kabayo, habang ako naman ay nakasakay kay Abu Talha. Pagkatapos ay dumaan ang Propeta (sallallahu 'alaihi wasallam) sa isang makitid na kalsada sa Khaibar at nang panahong iyon ay dumampi ang aking tuhod sa hita ng Propeta (sallallahu 'alaihi wasallam). Pagkatapos ay tinanggal niya ang sarong mula sa kanyang hita upang makita ko ang mapuputing hita ng Propeta (sallallahu 'alaihi wasallam). Nang makapasok siya sa nayon, sinabi niya: "Allahu Akbar, ang pagkawasak ng Khaibar at ng mga naninirahan dito! Tunay nga, kung pupunta tayo sa patyo ng isang tao, kung gayon (ang umaga na nararanasan ng mga binalaan) ay magiging napakasama" (Qs. Asf Shaffaat: 177). Sinabi niya ang talatang ito nang tatlong beses." Nagpatuloy si Anas bin Malik, "(Sa oras na iyon) ang mga tao ay lumabas upang magtrabaho, pagkatapos ay sinabi nila, 'Si Muhammad ay paparating na!' Sinabi ni 'Abdul 'Aziz, "Ang ilan sa aming mga kaibigan ay nagsabi, "Ang mga tropa (ay paparating na)!' "Humayo ka at kumuha ng isang babaeng bilanggo." Pagkatapos ay kinuha ni Dihyah si Shafiyah bint Huyai. Biglang may lumapit sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at nagsabi, "O Propeta ng Allah, ibinigay ng Panginoon si Shafiyah bint Huyai kay Dihyah! Kahit na siya ay isang marangal na babae mula sa tribo ng Quraizhoh at tribo ng Nadlit. Hindi siya karapat-dapat maliban sa iyo." Pagkatapos ay sinabi niya: "Tawagin si Dihyah at ang babae." Kaya dumating si Dihyah kasama si Shafiah. Nang makita ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam si Shafiah, sinabi niya, "Kumuha ng ibang babae bukod sa kanya." Pagkatapos ay pinalaya ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang babae at pinakasalan ito." Sinabi ni Thabit kay Anas bin Malik, "Ano ang magiging dote?" Sumagot si Anas, "Ang dote ay ang kalayaan ng babae, pinalaya niya ito at pinakasalan." Habang nasa paglalakbay, inayos ni Umm Sulaim si Shafiah at pagkatapos ay ibinigay ito sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam nang gumabi, kaya't ito ay naging nobya. Pagkatapos ay sinabi niya: "Sinuman sa inyo ang may isang bagay, dalhin niya ito rito." Pagkatapos ay naglatag siya ng isang palaman na gawa sa katad, pagkatapos ay dumating ang mga tao na may dalang kung ano ang mayroon sila. Ang ilan ay nagdala ng datiles at ang ilan ay nagdala ng keso/taba." Sinabi ni Anas, "Sa palagay ko ay binanggit din niya ang sawiq (pagkaing gawa sa mga butil ng trigo at masa ng harina ng trigo). Pagkatapos ay hinalo ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang mga pagkain. Kaya iyon ang walimahan ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam."