इमाम अहमद : 13016

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عُمَارَةُ يَعْنِي ابْنَ زَاذَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ الْمُؤَذِّنَ أَوْ بِلَالًا كَانَ يُقِيمُ فَيَدْخُلُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَسْتَقْبِلُهُ الرَّجُلُ فِي الْحَاجَةِ فَيَقُومُ مَعَهُ حَتَّى تَخْفِقَ عَامَّتُهُمْ رُءُوسُهُمْ

हे आम्हाला [हसन बिन मूसा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उमराह] म्हणजेच इब्न जाद्दान यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [साबित] यांच्याकडून [अनस बिन मालिक] यांच्याकडून सांगितले की, एकदा मुअज्जिन बिलाल यांनी इक़ामत म्हणाली. त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) इमामाच्या जागी गेले. एक माणूस एखाद्या प्रकरणासाठी त्यांच्याकडे आला, त्यामुळे पैगंबरांना त्याची अडचण ऐकण्यासाठी उभे रहावे लागले, तोपर्यंत बहुतेक लोकांचे डोके झोपेत डुलू लागले.