Doa Rasulullah: Ya Allah ampunilah anshar dan keturunan mereka

Imam Ahmad : 12791

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ أَبُو طَلْحَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ أَتَتْ الْأَنْصَارُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِجَمَاعَتِهِمْ فَقَالُوا إِلَى مَتَى نَنْزَعُ مِنْ هَذِهِ الْآبَارِ فَلَوْ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا اللَّهَ لَنَا فَفَجَّرَ لَنَا مِنْ هَذِهِ الْجِبَالِ عُيُونًا فَجَاءُوا بِجَمَاعَتِهِمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَآهُمْ قَالَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جَاءَ بِكُمْ إِلَيْنَا حَاجَةٌ قَالُوا إِي وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَنْ تَسْأَلُونِي الْيَوْمَ شَيْئًا إِلَّا أُوتِيتُمُوهُ وَلَا أَسْأَلُ اللَّهَ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَانِيهِ فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ فَقَالُوا الدُّنْيَا تُرِيدُونَ فَاطْلُبُوا الْآخِرَةَ فَقَالُوا بِجَمَاعَتِهِمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لَنَا أَنْ يَغْفِرَ لَنَا فَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَلِأَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ وَلِأَبْنَاءِ أَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَوْلَادِنَا مِنْ غَيْرِنَا قَالَ وَأَوْلَادِ الْأَنْصَارِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَوَالِينَا قَالَ وَمَوَالِي الْأَنْصَارِ قَالَ وَحَدَّثَتْنِي أُمِّي عَنْ أُمِّ الْحَكَمِ بِنْتِ النُّعْمَانِ بْنِ صُهْبَانَ أَنَّهَا سَمِعَتْ أَنَسًا يَقُولُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ هَذَا غَيْرَ أَنَّهُ زَادَ فِيهِ وَكَنَائِنِ الْأَنْصَارِ

اسان کي [ابو سعيد] ٻڌايو آهي، اسان کي [سيدد ابو طلحه] ٻڌايو آهي، اسان کي [عبيدالله بن ابي بڪر] ٻڌايو آهي [پنهنجي پيءُ] کان، [پنهنجي ڏاڏي] کان، چون ٿا ته: انصار پنهنجي قافلي سان رسول الله ﷺ وٽ آيا، پوءِ چيائون ته: اسان کي پنهنجن کوهن کي ڇڏڻ ۾ ڪيترو وقت لڳندو، اوه، جيڪڏهن اسان رسول الله ﷺ سان ملون ۽ پوءِ الله کان دعا گهري ته انهن جبلن مان چشما نڪرن. پوءِ اهي پنهنجي قافلي سان گڏ آيا. جڏهن رسول الله ﷺ انهن کي ڏٺو ته: 'ڀلي ڪري آيا ۽ خوشگوار دوستي رکو. ظاهر آهي ته توهان کي ڪا ضرورت آهي تنهنڪري توهان اسان سان ملڻ آيا آهيو'. انهن جواب ڏنو، ها، الله جو قسم، اي الله جا رسول، پوءِ - رسول الله ﷺ جواب ڏنو، 'يقيناً توهان اڄ مون کان نه پڇندؤ جيستائين مان ان کي ضرور پورو نه ڪريان، ڇاڪاڻ ته مان الله کان نه پڇندس جيستائين هو ان کي ضرور پورو نه ڪري'. انهن هڪ ٻئي ڏانهن ڏٺو ۽ چيو؛ ڇا توهان دنيا جي اميد رکو ٿا، آخرت جي اميد رکو ٿا؟ . پوءِ انهن پنهنجي جماعت جي طرفان چيو، اي الله جا رسول، الله کان اسان جي بخشش لاءِ دعا گهرو! . پوءِ - رسول الله صلي الله عليه وسلم - دعا گهري، 'اي الله، انصار، انصار جي اولاد ۽ انصار جي پوٽن کي معاف ڪر'. انهن چيو؛ 'اي الله جا رسول، ۽ اسان جا ٻار اسان کان سواءِ ٻئي مان آهن'! - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ '۽ انصار جي اولاد مان'. انهن چيو؛ 'اي الله جا رسول، ۽ اسان جا مددگار'. - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ '۽ انصار جا مددگار'. -انس بن مالڪ رضي الله عنه چيو ۽ مون کي [منهنجي ماءُ] [ام الحڪم بنت نعمان بن شعبان] کان ٻڌايو آهي، حقيقت ۾ هن انس کي رسول الله ﷺ کان اهو ئي چوندي ٻڌو آهي جيڪو مٿي ذڪر ڪيو ويو آهي سواءِ هڪ اضافو جي، '۽ انصار جا پٽ'.