Imam Ahmad : 12657
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِذْ سَمِعَ بُكَاءَ صَبِيٍّ فَتَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ فَظَنَنَّا أَنَّهُ إِنَّمَا خَفَّفَ مِنْ أَجْلِ الصَّبِيِّ أَنَّ أُمَّهُ كَانَتْ فِي الصَّلَاةِ
[Ibn Abu 'Adi] [Humaid]etik [Anas]-ek esan digunez, Rasulullah shallahu'alaihi wasallam otoitz egiten ari zenean, bat-batean haur bat negarrez entzun zuela, otoitza bizkortu zuen, haurrarekiko zuen maitasunagatik argitu zuela ziur egon arte, bere ama kongregazio otoitzarekin bat egiten ari zelako.