Sabda Nabi tentang kesedihan atas kepergian Ibrahim

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ وَحَدَّثَنَا هَاشِمٌ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُلِدَ لِي اللَّيْلَةَ غُلَامٌ فَسَمَّيْتُهُ بِاسْمِ أَبِي إِبْرَاهِيمَ قَالَ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى أُمِّ سَيْفٍ امْرَأَةِ قَيْنٍ يُقَالُ لَهُ أَبُو سَيْفٍ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِيهِ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَى أَبِي سَيْفٍ وَهُوَ يَنْفُخُ بِكِيرِهِ وَقَدْ امْتَلَأَ الْبَيْتُ دُخَانًا قَالَ فَأَسْرَعْتُ الْمَشْيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَا سَيْفٍ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَمْسَكَ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِالصَّبِيِّ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَكِيدُ بِنَفْسِهِ قَالَ فَدَمَعَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَدْمَعُ الْعَيْنُ وَيَحْزَنُ الْقَلْبُ وَلَا نَقُولُ إِلَّا مَا يُرْضِي رَبَّنَا عَزَّ وَجَلَّ وَاللَّهِ إِنَّا بِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ

Esan digu [Bahz] eta ['Affan] esan digu, esan digu [Sulaiman], eta esan digu [Hasyim], esan digu [Sulaiman bin al-Mughiroh]; ['Affan] esan zuen, esan zigun [Tsabit], esan zigun [Anasek] esan zuen, Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam esan zuen: 'Bart ume bat izan nuen, eta nire aitaren izena 'Ibrahim'' jarri diot izena. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- esan zuen, orduan sallallaahu'alaihi wasallamek Umm Saif-i eman zion, Qain-en emazteari, askotan Abu Saif deitzen zaion Medinan. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- esan zuen, orduan Allahren Mezularia sallallaahu'alaihi wasallam bere semea ezagutzera joan zen eta berarekin joan nintzen. Abi Saifen lekura heldu nintzenean, bere etxeko burdinazko parrillan putz egiten ari zen, etxea kez beteta egon zedin. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- esan zuen, beraz, Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam ezagutzera joan nintzen. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- esan zuen, orduan oihukatu nuen, O Abu Saif! Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam etorri da! -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- esan zuen, azkenean Abi Saif-ek burdinazko parrilla putz egiteari utzi zion. Orduan sallallaahu'alaihi wasallam profeta sartu zen, bere semeari deitu eta besarkatu egin zuen. Anasek esan zuen, benetan ikusi nuen umea Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam-en eskuetan hiltzen. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- esan zuen, Allah sallallaahu'alaihi wasallam mezulariak malkoak isuri zituen esaten zuen bitartean: "Begiak malko egin daitezke eta bihotza triste egon daiteke, baina ez dugu ezer esaten gure Rabb-ek, Allah 'azza wajalla'k onartutako hitzak izan ezik, eta Allah 'azza wajalla'k, eta Allah 'azza wajalla'k, eta Allah-k, egia esan, zure egia esanda, ni, egia esan, zure egia esan.