Rasulullah menjadikan pembebasan budak (kemerdekaan) sebagai mahar pernikahan

Imam Ahmad : 12401

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ صَفِيَّةَ وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا أَوْ مَهْرَهَا قَالَ يَحْيَى أَوْ أَصْدَقَهَا عِتْقَهَا

Na taʻu mai e Yahya bin Said ia i matou, na taʻu mai e Hisham bin Abu Abdillah ia i matou, na taʻu mai e Shuʻaib bin Al-Habhab ia i matou mai ia Anas bin Malik e faʻapea na faʻasaʻolotoina e le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) ia Safiyyah ma faia ma ana teuga - o le faʻamatalaga muamua o loʻo i ai le upu shidaq ma le lona lua o loʻo i ai le upu mahr -. Na fai mai Yahya; pe totogi le teuga e ala i lona faʻasaʻolotoga.