Imam Ahmad : 12299

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ كَانَ يَنْعَتُ لَنَا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قُلْنَا قَدْ نَسِيَ مِنْ طُولِ مَا يَقُومُ

Na taʻu mai e [Muhammad bin Ja'far] ia i matou [Shu'bah] mai ia [Thabit] o lē na fai mai; Na ou faalogo ia [Anas bin Malik] o fai mai a o faamatala mai le natura o le tatalo a le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah). Na tu o ia ma tatalo, ina ua ia sii aʻe lona ulu mai le punou na matou fai atu atonu na galo ia te ia, aua ua leva ona tu o ia.