Imam Ahmad : 12181
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَتْ الصَّلَاةُ تُقَامُ فَيُكَلِّمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلَ فِي حَاجَتِهِ تَكُونُ لَهُ فَيَقُومُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَمَا يَزَالُ قَائِمًا يُكَلِّمُهُ فَرُبَّمَا رَأَيْتُ بَعْضَ الْقَوْمِ لَيَنْعَسُ مِنْ طُولِ قِيَامِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ
Ua faamatala mai ia i matou [Abdurrazaq] ua faamatala mai ia i matou [Ma'mar] mai ia [Tsabit al-Bunani] mai ia [Anas bin Malik] fai mai; Ua oo mai le taimi e tatalo ai, ae sa faaalu e le Perofeta o Shallallahu'alaihi wa Sallam le taimi e talanoa ai ma se tamaloa ona o se manaoga, sa tu le Perofeta i le va o le tamaloa ma le Qibla, ma faaauau pea ona talanoa mo ni nai minute seia oo ina ou vaaia nisi o tagata ua momoe ona o le umi o le tu o le Perofeta o Shallallahu'alaihi wa Sallam e auauna atu i manaoga o le tamaloa.