Imam Ahmad : 12172

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أُقِيمَتْ صَلَاةُ الْعِشَاءِ قَالَ عَفَّانُ أَوْ أُخِّرَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً فَقَامَ مَعَهُ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا

Wedi dweud wrthym [Abu Kamil] ac [Affan] wedi dweud, Wedi dweud wrthym [Hammad] o [Tsabit al-Bunani] wedi dweud [Affan] yn ei hadith, wedi ein hysbysu [Thabit] o [Anas bin Malik] wedi dweud, mae'r weddi hwyrol wedi'i chyflawni. [Affan] yn dweud, neu wedi gorffen un noson, yna dyn yn sefyll ar ei draed a dweud, 'O Rasulullah, mae gen i rywbeth i'w wneud â thi', yna -Rasulullah Shallallahu'alaihi wa Sallam- yn sefyll gydag ef a sibrwd nes i'r bobl syrthio i gysgu. Dywedodd rhai pobl eu bod wedyn yn gweddïo ac nad oedd y Proffwyd bellach yn eu hatgoffa o ablution.