Imam Ahmad : 12162

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَنَظَرَ إِلَى جُدُرَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ نَاقَتَهُ وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا

Mae wedi cael gwybod i ni [Ibrahim] wedi dweud wrthym [al-Harits bin' Umair] o [Humaid, at-thowil] o [Anas], y Proffwyd sallallaahu'alaihi wa Sallam, pan gyrhaeddodd o daith ac edrych ar y waliau Medina, cyflymodd ei gamel a phan oedd ar ei gerbyd, fe'i tynnodd gymaint, oherwydd ei fod yn caru Medina gymaint.