Imam Ahmad : 12162
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَنَظَرَ إِلَى جُدُرَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ نَاقَتَهُ وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا
Na taʻu mai e [Ibrahim] ia i matou [al-Harith bin 'Umair] mai ia [Humaid, at-Thawil] mai ia [Anas], le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) pe a taunuu mai o ia mai se malaga ma vaai i puipui o Medina, e faanatinati lana kamela ma afai o i luga o lana solofanua, e tosoina e ia, ona o lona alofa ia Medina.